سال ها بود كه مردم ايران به هنگام افطار با مناجات ربناي شجريان خو گرفته بودند و شايد عده اي هم شنيدن اين مناجات را از ملزومات ماه رمضان مي دانستند! اما امسال عدم پخش اين مناجات از سوي صدا و سيما، مستمسكي شد براي حمله به نظام، به نظر مي رسد اين موضوع در دو محور قابل بررسي است:
1-تحليل رفتار امروز شجريان
2-عدم پخش مناجات از صدا و سيما
در خصوص رفتار امروز شجريان بايد گفت كه معمولاً چون مخاطبان ربناي شجريان اقشار مذهبي و سنتي ايران هستند و از طرفي اين قشر عظيم، از هواداران نظام و انقلاب نيز هستند. حال اگر يك خواننده از خود، حركت يا گفتاري نشان دهد كه در مخالفت با خواست و ارزش هاي مردم باشد، قطعاً مردم از وي رويگردان خواهند شد. حال اگر اين خواننده اين سيل هواداران را از دست بدهد چه برايش خواهد ماند؟ جز اينكه مجبور است براي كساني بخواند كه هيچ اعتقادي به آوازش نداشته و صرفاً از او و آوازش در جهت مقاصد خود استفاده مي كنند! اين اتفاق امروز براي شجريان افتاده است، اما چرا چنين شد؟
اگرچه بسياري سقوط امروز شجريان را چند مرحله اي و از سال هاي بسيار دور مي دانستند، اما اوج سقوط وي را مي توان در حوادث پس از انتخابات دانست. او كه به مانند برخي ديگر، تاب تحمل شكست نامزد مورد نظرش را نداشت، در حركتي ديكتاتورمآبانه در برابر رأي اكثريت مردم قرار گرفت و از سنتي خواني به سياسي خواني و مقابله با نظام روي آورد. همين رويگرداني شجريان از مردم كشورش و روي آوردن وي به بيگانگان مهمترين دليل حمايت رسانه اي از كنسرت هاي وي در خارج كشور توسط بي بي سي و ساير شبكه هاي بيگانه است.
مردم ايران، دعاي ربناي شجريان را زماني دلنشين مي دانستند كه وي را خواننده سنتي و ايراني مي دانستند نه حال كه به دامان بيگانگان پناه برده است. آيا حال كه وي چهره اي ضد انقلاب و مخالف جمهوري اسلامي و امام (ره) به خود گرفته است توقع همان احترام گذشته به خود را دارد؟ براي استناد به رفتار شجريان، به اين افاضات وي در اعتراض به پخش تصوير حضرت امام (ره) در روي تصنيف «ايران اي سراي اميد» وي در مصاحبه با بي بي سي فارسي گوش كنيد: «آن آهنگ، يك حالت رستاخيزي را در جامعه نشان مي دهد كه ديدم اينها روي اين آهنگ، تصوير آقاي خميني را نشان مي دهند كه دارد از پله هاي هواپيما پايين مي آيد، خب من اين آهنگ را براي ايشان نخواندم كه صدا و سيماي جمهوري اسلامي دارد از آهنگ من سوءاستفاده اينجوري مي كند!» يا در ادامه همين مصاحبه در خصوص اجراي اثر «بيداد»ش در سال 61 چنين مي گويد: «بعد از چهار سال از به ثمر رسيدن انقلاب ديدم كه قول هايي كه داده شد كو؟ چرا دروغ گفتند و... من هم خواندم كه ياري اندر كس نمي بينم ياران را چه شد...!!»
شجريان در مصاحبه هاي مختلف با بيگانگان با حمله به نظام نشان داد كه مشكل او امروز ديگر انتخابات و شخص احمدي نژاد نيست، مشكل او امام (ره) و نظام جمهوري اسلامي است. در خصوص حركت صدا و سيما در عدم پخش ربناي ايشان نيز معتقدم كه كار صدا و سيما كاملاً درست است. اما يك انتقاد نيز به صدا و سيما وجود دارد و اينكه مي بايست مناجات جايگزيني آماده مي شد تا مراسم سنتي آستانه افطار مانند گذشته انجام مي گرفت. در پايان آنچه امروز به شجريان بايد يادآوري كرد اين موضوع است كه «راز ماندگاري يك خواننده، به مردمداري اش بيش از آوازش بوده و هست و به همين جهت است كه امروز آواي ربناي شجريان ديگر چنگي به دل نمي زند!»

علی اسماعیلی